Runeterra

Niet elke grote speler in Runeterra zweert trouw aan een banier. Sommigen zijn gebonden aan machten die veel ouder zijn dan welk koninkrijk dan ook, sommigen zijn gevormd door verliezen die te intiem zijn om een nationale kroniek te worden, en sommigen zijn simpelweg nooit lang genoeg stil blijven staan om wortels te schieten.

Aatrox, het Darkin-zwaard, was er lang voordat de huidige kaart vorm kreeg, een overlevende van een oeroud conflict dat hem nog steeds drijft de wereld te buigen naar de vorm die hij zich herinnert. Mordekaiser, de IJzeren Wederganger, en Nocturne, de Eeuwige Nachtmerrie, koesteren even oude en even vijandige doelen: de ene heerst over een domein van gevangen zielen, terwijl de andere zijn voeding haalt uit angst in het algemeen, niet uit de vrees van één volk.

Anderen zwerven omdat de omstandigheden hen dwingen, niet omdat ze voor een pad kozen. Bard, de Zwervende Zorgdrager, behartigt kosmische zaken waarvoor geen sterfelijke autoriteit ooit zou kunnen regeren. Kindred, de Eeuwige Jagers, gaat waar de dood verschuldigd is, onverschillig voor grenzen, want de dood heeft hen ook nooit geëerd. Fiddlesticks, de Oude Angst, duikt alleen op waar vrees al wortel heeft geschoten, en dat kan elke hoek van de wereld zijn.

Sommigen vluchten voor een verleden, anderen jagen erachteraan. Lucian, de Zuiveraar, en Evelynn, Omhelzing van de Pijn, zijn beide jagers, maar hun motieven liggen op tegenovergestelde polen: hij wil het lijden dat donkere magie veroorzaakt uitroeien, terwijl zij het toebrengt om zichzelf te voeden. Shaco, de Demonische Nar, en Locke, de As-grijze Exorcist, delen dat ongemakkelijke middengebied tussen dreiging en remedie: de ene schept plezier in wreedheid, de andere is ontworpen om die tegen te gaan. Jax, Grootmeester in de Wapens, en Ryze, de Rune Mage, dragen elk stukken van een wereldvormende geschiedenis: Jax door een vechtstijl die is geslepen tegen goden en monsters, Ryze door magie die gebonden is aan de oorspronkelijke schepping van de wereld. Zelfs Smolder, de Vurige Jonkvogel, volgt niets groters dan zijn eigen groeiende honger en nieuwsgierigheid.

Wanneer de Sentinels of Light strijders nodig hebben voor gevaren die geen enkele natie kan indammen, wenden zij zich vaak tot deze verspreide, onafhankelijke groep. Het toont dat sommige van Runeterra belangrijkste werk wordt uitgevoerd door mensen die nooit hebben toegezegd namens iemand anders dan zichzelf te spreken.