Fiddlesticks

Iets ouds is ontwaakt in Runeterra, en het toont geen enkele behoefte om begrepen te worden.

Fiddlesticks is niet aan één natie gebonden zoals de meeste champions. Het sluipt rond de randen van menselijke nederzettingen in heel Runeterraen trekt naar steden waar wantrouwen diep zit, want wantrouwen is zijn voedsel. Het zwaait met een getande zeis die eerder in elkaar geflanst lijkt dan gesmeed, en het oogst angst zoals een boer graan oogst.

Weinigen die het ontmoeten, lopen er ongeschonden vandaan. Degenen die het geluk hebben te overleven, keren vaak terug met zulke gebroken geesten dat ze zich niet meer kunnen herinneren wat er gebeurd is. Het waarschuwt slechts af en toe, in het krassen van een kraai of in een halfmenselijke silhouet die je uit je ooghoek opvangt.

Zijn kit brengt dezelfde sluipende onbehaaglijkheid naar het slagveld. Harmless Scarecrow, zijn passive, vervangt zijn trinket door vogelverschrikkerbeelden, een grimmig detail dat past bij een wezen dat volledig uit bedrog bestaat. Terrify treft een gemarkeerde of geselecteerde vijand met angst en jaagt hem op de vlucht. Bountiful Harvest onttrekt leven aan elke vijand in de buurt en sluit af met een uitbarsting van execute-schade. Reap snijdt door een gebied, vertraagt iedereen die het vangt en silenceert wie in het hart ervan staat. Zijn ultimate, Crowstorm, hult hem in een moord van kraaien die elke vijand binnen de zone verscheuren. Fiddlesticks laat zich niet netjes verklaren. Waar de meeste champions richtlijnen meekrijgen over hoe bondgenoten en vijanden met hen om moeten gaan, is daar hier niets van te vinden, wat past bij een wezen wiens aard zich er al tegen verzet om bestudeerd of vastgepind te worden. Geen factie eist het op, geen kroniek traceert zijn oorsprong en geen patroon voorspelt betrouwbaar zijn volgende verschijning. Het keert terug zodra angst ergens nieuw wortel heeft geschoten, en verdwijnt dan net zo volledig zodra het zich heeft gevoed.