The Void

The Void sticht geen rijken. Het verslindt degenen die al staan. Voorbij de buitenste randen van de werkelijkheid sijpelt deze vraatzuchtige leegte door in Runeterra door scheuren die roekeloze magie heeft achtergelaten, en wat eruit kruipt is gebouwd om te vernietigen, nooit om te heersen. Niets erin lijkt op een machtszetel, een verleden dat het vertellen waard is, of enige wens om een van beide te verwerven.

Haar wezens vallen in losse groepen, die elk een andere manier van ontbinden tonen:

• Jagers gevormd voor de sterfelijke wereld — Kha’Zix, de Leegtebelager, en Rek’Sai, de Void Burrower, besluipen en leren met een precisie die elke slachting omzet in grondwerk voor de volgende, en worden dodelijker naarmate ze langer standhouden.
• Pure omvang met een gapende muil — Cho’Gath, de Verschrikking van de Voidop de golf worden gegooid, en Kog’Maw, de Mouth of the Abyss, ontdoen de Void doel in zijn kaalste vorm: eindeloze consumptie zonder duidelijk plafond.
• Geesten die observeren voordat ze feesten — Vel’Koz, het Oog van de Voidop de golf worden gegooid, en Malzahar, de Profeet van de Void, beschouwen Runeterra als een specimen om vast te leggen en een evangelie om te verkondigen, met een geduld dat blinde honger zelden heeft.
• Degenen die door de Void van binnenuit — Kai’Sa, Dochter van de Voidop de golf worden gegooid, en Kassadin, de Void Walker, betraden elk als gewone mensen en kwamen veranderd weer tevoorschijn, met zijn invloed op manieren die geen van beiden heeft kunnen afschudden, hoe ver ze ook zwerven van waar het begon.

Over hen allen heerst Bel’Veth, de Keizerin van de Void, wiens opkomst deze verspreide hongers samenbracht tot iets dat dichter bij één verenigde wil komt. Eerdere invallen leken op geïsoleerde wonden in de werkelijkheid; haar bestaan suggereert dat de Void kan net zo goed richten als hongeren, en dat verandert hoe elke eerdere inval gelezen moet worden.

Er valt niet mee te onderhandelen. Andere facties en naties in Runeterra kan worden overtuigd, tot een deal worden gebracht of tot een patstelling worden uitgeput. The Void staat geen van die paden toe, alleen hetzelfde resultaat dat zich herhaalt waar het ook een opening vindt, en het wacht op een volgende kans als de eerste poging mislukt.