Het verhaal van Cho'Gath
Wanneer Cho’Gath bereikte voor het eerst Runeterra’s harde zonlicht, ver van de woelige diepten van de Void die het baarde, registreerde, honger. Die honger is nooit vervaagd. Het is geen bijkomstig trekje van het wezen; het is in wezen wat Cho’Gath is. In dit ene wezen was het enige dat de Void’s dwang om al het leven te consumeren wordt zo puur weergegeven als maar kan.
Zijn lichaam verandert alles wat het verslindt in groei. Spieren en dichtheid bouwen zich op, en zijn buitenste schild hardt uit tot het meer op organische diamant lijkt dan op vlees. Zodra verdere groei hem niet meer dient, blijft het overschot niet zomaar zitten. Cho’Gath het naar buiten duwt als vlijmscherpe stekels, die prooien doorboren zodat de maaltijd later kan worden opgehaald in plaats van meteen.
Elke ability in zijn kit volgt diezelfde cyclus van voeden en groeien. Carnivore herstelt Health en Mana telkens wanneer Cho’Gath een kill binnenhaalt, en de hoeveelheden groeien naarmate het levelt. Rupture lanceert vijanden van een afstand de lucht in en vertraagt ze wanneer ze neerkomen. Feral Scream verdrinkt een kegel vijanden in een schreeuw die luid genoeg is om als crowd control te dienen. Vorpal Spikes verandert zijn basisaanvallen in een vertragend, zich verspreidend gevaar langs een lijn. Feast, zijn ultimate, slikt één eenheid in zijn geheel door voor enorme true damage, en mocht die eenheid sterven, Cho’Gath groeit opnieuw, en krijgt permanente max Health bovenop wat Carnivore al gaf. Andere Void-geboren wezens zoals Kog’Maw en Bel’Veth komen uit dezelfde bron, al neemt geen van hen zijn eetlust zo letterlijk.
Cho’Gath wordt gespeeld op de top lane of mid, en is afhankelijk van Mana, ook al is zijn bouw gemaakt om te verslinden in plaats van te casten. Een mede- Void-spawn zoals Kha’Zix, gevormd voor heimelijkheid en precisie in plaats van omvang, laat zien hoe diezelfde oorsprong een heel ander wezen kan voortbrengen naast Cho’Gath’s meedogenloze honger.
GalerijCho'Gath Art


