Kassadin

Kassadin begon als gids uit Shuri, niet als soldaat. Hij zwierf over een groot deel van het continent rond voordat hij zich vestigde en een gezin stichtte bij een vreedzame stam in het zuiden. Dat rustige leven eindigde op de dag dat de Void zijn dorp verzwolg, en elk latere hoofdstuk van zijn verhaal groeit uit dat verlies.

Anders dan de meesten die tegen de Void, Kassadin wachtte nooit tot het hem bereikte. Hij verzamelde arcane relikwieën en technologieën die de meeste geleerden als verboden beschouwen, en bouwde de middelen om een strijd te overleven die de meeste mensen op de vlucht zou jagen. Hij trok eropuit naar Icathia, de woestenij waar Void incursies het dikst zijn, met als doel Malzahar, de zelfbenoemde profeet die de Void in plaats van zich ertegen te verzetten. Zijn kruistocht is diep persoonlijk op een manier die weinig conflicten in Runeterra zijn: hij vecht niet voor een koninkrijk of een geloof, maar voor wat hij verloor, en hij weet dat de prijs alles kan zijn wat hij nog heeft.

Zijn vechtstijl weerspiegelt dat gevoel van urgentie. Void Stone laat hem magische schade negeren en recht door vijandelijke linies heen breken, wat iemand met zulke haast goed past. Null Sphere annuleert elke spreuk die een doelwit aan het channelen is en vormt een schild uit de achtergebleven energie, terwijl Nether Blade zijn basisaanvallen omzet in korte uitbarstingen van arcane kracht. Force Pulse komt pas beschikbaar zodra hij genoeg spreuken in de buurt heeft geabsorbeerd, een beloning voor geduld in een gevecht dat hij liever snel afmaakt. Riftwalk, zijn kenmerkende blink, wordt duurder en gevaarlijker telkens wanneer hij hem aan elkaar rijgt, een passende tol voor een man die al bijna alles heeft opgegeven. Net als Kha’Zix, hij is gevormd door de Void, maar voor Kassadin de verandering werd hem opgelegd in plaats van geschonken, en dat onderscheid bepaalt vrijwel alles aan hem.