Leringen uit de zon
Geen enkele orde bezit Mount Targon ronduit, toch de Solari hebben zich meester gemaakt van haar meest opvallende kant. Hun leer stelt dat de zon is waar orde begint, beschouwt licht als een morele kracht in plaats van slechts een fysieke, en ziet alles wat met de maan verbonden is als verderf dat geweerd moet worden: haar aanhangers, haar symbolen en haar oudere aanspraken op de top.
Leona, de Stralende Dageraad, lijkt bijna op de leer van de orde in vlees en bloed, met een harnas en een doel dat volledig op zonnepracht is gericht. Ze dient als barrière tegen elke duisternis die probeert hoger op de helling terrein terug te winnen.
De prijs van het verbod
Een geloof dat de helft van de hemel buitensluit, moet wel verliezen opleveren, en Targon kampioenen onthullen wat dat buitensluiten heeft opgeleverd. Diana, Verachting van de Maan, ontstond omdat de Solari verbod had geen plaats voor haar, en haar titel leest als een gericht antwoord op de centrale leer van de orde in plaats van een toeval in de naamgeving. Pantheon, de Onbreekbare Speer, en Taric, het Schild van Valoran, dragen elk het kosmische gewicht van de berg in de strijd zonder enige Solari zegening, een teken dat Targon macht was nooit alleen aan hen om uit te delen. Zelfs Aurelion Sol, de Sterrensmid, en Zoe, de Aspect van de Schemering, put uit een kosmisch gezag dat de Solari kan vereren maar nooit volledig vasthouden of opeisen.
In dit opzicht is het vertrouwen van de orde in licht en orde zowel haar grootste troef als haar nauwste blinde vlek. Haar leer is zeker genoeg om een heel geloof op te bouwen, maar zo star dat ze haar eigen tegenstand oproept door erop te blijven staan dat de helft van de hemel niet meetelt. Elke keer dat de Solari houd de berg vast, diezelfde vasthoudendheid geeft de uitgesloten helft nog een reden om vol te houden, en Targon geschiedenis heeft nog genoeg zulke redenen te bieden.