Targon

Veel mensen beklimmen deze piek om meer dan de hoogte. Wat hen steeds terugtrekt, is wat er op de top wacht, en het eerste dat daar wachtte was een twist over welk licht eerbied verdient.

Zij die de zon dienen

De Solari houden het hoogste terrein hier. Het is een zonvererende orde die licht en orde als één ding ziet en de maan als bijna godslastering beschouwt. Leona, de Stralende Dageraad, is die orde in haar zuiverste vorm: een krijgster gehuld in zonnestraling, die liever een positie houdt dan roem najaagt. Pantheon, de Onbreekbare Speer, leeft hetzelfde geloof uit in elk gevecht dat hij aangaat, en kiest ervoor zijn geloof met zijn speer te tonen in plaats van erover te debatteren.

De maan die weigerde te verdwijnen

De Lunari werden nooit uitgeroeid, wat de Solari ook van plan was. Diana, bekend als de Smaad van de Maan, werd door diezelfde orde verbannen nadat zij een waarheid had ontdekt die zij liever begraven hield, en zij brengt nu maanmacht rechtstreeks terug naar de berg die haar heeft verbannen. Aphelios, het Wapen der Getrouwen, houdt die verborgen toewijding levend met bijna geen woorden, en laat zijn zus een geloof uitspreken dat hij zelf niet meer hardop kan zeggen.

Voorbij beide facties oefenen oudere en vreemdere krachten nog steeds invloed uit op de berg. Aurelion Sol, de Star Forger, vormde ooit sterren tot iets zijn ambities terugbracht tot de schaal van de berg, een kosmische kracht die zijn menselijke facties nauwelijks opmerken. Zoe, de Aspect van de Schemering, en Soraka, het Starchild, dragen elk fragmenten van die kosmische orde in zachtere, directere vormen: de een behandelt de kracht van de berg als een spel, de ander geeft de hare weg aan mensen die nooit zullen beseffen wat het haar kostte. Taric, het Shield of Valoran, behoort tot geen enkele factie en dient enkel het idee van bescherming waar die ook nodig is. Elk draagt de kracht van de berg op een andere manier: als licht, wraak, smidsvuur, spel, een afbetaalde schuld of een eed die lang werd gehouden nadat niemand meer overbleef om hem af te dwingen. Geen van hen beschouwt de top als decor. Voor hen allen is de klim het doel, niet het uitzicht van bovenaf.