Diana

Een geloof dat de berg probeerde uit te wissen

Diana zwaait een crescent moonblade uit loyaliteit aan de Lunari, een geloof dat bijna werd uitgeroeid in de gebieden rond Mount Targon. Haar sneeuwwitte armor gloeit alsof hij 's nachts van binnenuit wordt verlicht, een teken van de kracht van de zilveren maan die de mensen van Targon, een bergthuis van Aspecten en kosmische kracht, generaties lang probeerden te onderdrukken.

Niet langer helemaal zichzelf

Overig Lunari zette Diana uit elkaar door wat er met haar lichaam is gebeurd. Een kracht die ooit toebehoorde aan een Aspect van voorbij Targon’s hoge piek huist nu in haar, en dat is de reden dat ze niet langer volledig mens kan worden genoemd. Ze heeft nog niet uitgevogeld waarvoor die kracht dient of wat die van haar heeft gemaakt, dus blijft ze verscheurd tussen het geloof dat ze dient en het wezen dat ze is geworden.

Een rivaal in de sterren geschreven

Dat onrustige zelfbeeld komt het duidelijkst naar voren in haar band met Leona, een door sterren bepaalde verbinding waarin twee figuren naar elkaar toe worden getrokken en uit elkaar gedreven door krachten die geen van beiden volledig kan beheersen. Diana vecht met diezelfde spanning door haar heen. Haar passieve, Moonsilver Blade, raakt nabije vijanden met een cleave bij elke derde aanval en geeft een snelheidsburst nadat ze een spreuk cast. Crescent Strike merkt vijanden met Moonlight, zodat Lunar Rush haar zonder cooldown naar hen toe kan brengen; de spreuk kost weinig en komt snel terug, wat betekent dat een verspilde cast haar zelden veel schaadt. Pale Cascade omringt haar met drie orbs die ontploffen en een kort schild dat na slechts enkele seconden breekt. Haar ultimate, Moonfall, verzamelt alles in de buurt en slaat dan het volle gewicht van de maan neer op elke champion die in de pull gevangen zit. Elk onderdeel van haar kit is gebouwd rond aantrekken en impact, vijanden naar binnen slepen zoals de maan de getijden trekt, en dan een kracht loslaten die ze nog leert beheersen.