Wachters van de Kloof
Ionische magie was nooit simpelweg een kwestie van spreuken uitspreken. Ze stroomt over een poreuze grens tussen de materiële wereld en het geestenrijk, en iemand moet die grens herstellen. De Kinkou Order neemt die taak stil op zich, werkt op de achtergrond om te voorkomen dat de kloof tussen de twee werelden breder wordt dan de schade die eeuwen van strijd al hebben aangericht. Haar leden zijn trouw aan het evenwicht zelf, niet aan een dorp, tempel of heerser die gezag opeist.
Deze plicht zet de orde tegen bijna iedereen, ook tegen Ioniërs. Balans en vrede zijn niet hetzelfde, en een groep die het evenwicht moet bewaken, kan niet zomaar partij kiezen zodra een geschil dreigt alles om te gooien, zelfs als kiezen de makkelijkere weg zou zijn en meer bondgenoten zou opleveren.
Een thuisland waar evenwicht moeilijk te bewaren is
Ionia kampioenen illustreren zowel waarom dat evenwicht ertoe doet als waarom het zo vaak ontspoort. Karma, de Verlichte, en Hwei, de Visionair, dragen innerlijke helderheid op twee verschillende manieren: zij is kalm en stuurt, terwijl hij nog worstelt met de prijs van zijn eigen visioenen. Kayn, de Schaduwmaaier, toont het centrale gevaar van de orde het duidelijkst: een wapen dat terughoudendheid eist en de drager na één overhaaste beslissing zou kunnen verteren.
Lee Sin, de Blinde Monnik, en Irelia, de Zwaarddanseres, vechten met een discipline die even geestelijk als krijgskundig is. Akali, de Schurkenmoordenares, toont het tegenovergestelde pad, waarin discipline aan persoonlijk geweten gehoorzaamt in plaats van aan het handvest van een orde. Zelfs Kennen, het Hart van de Storm, put uit de woede van een geest, en precies dat soort samenleven van geesten en sterfelijken beschermt de Kinkou.
In een land dat geestelijk zo onstabiel is, is vanuit de schaduw toekijken in plaats van vanaf een troon regeren geen echte strategische keuze. Het is de enige houding die stevig genoeg is om stand te houden.