Maokai

Maokai was ooit een zachtaardige aanwezigheid. Voordat de Shadow Isles instortte, was hij een natuurgeest die slechts vroeg om geworteld te blijven waar hij stond, vrij van de woede die nu bijna alles bepaalt wat hij doet. De tederheid die hij nog had, overleefde de verandering evenmin. Een magische catastrofe maakte een einde aan dat vreedzame bestaan, en het waren alleen de Waters of Life die in zijn kernhout sijpelden die hem ervan weerhielden ermee te sterven. Hij overleefde, maar niet als het wezen dat hij was geweest.

In zijn plaats verrees een enorme boom-ent die in permanent conflict verwikkeld was met het getransformeerde land om hem heen. Bramble Smash en Sapling Toss laten hem de grond vormgeven en vijanden straffen die te lang in het struikgewas schuilgaan. Twisted Advance draagt hem onaantastbaar vooruit voordat hij zijn slachtoffer op zijn plaats vastzet, en Nature’s Grasp, zijn ultimate, slingert een enorme muur van doornen over het veld die maar weinigen kunnen ontlopen. Zijn passief, Sap Magic, herstelt zijn gezondheid via basisaanvallen telkens wanneer een spreuk in de buurt raakt, wat past bij een wezen wiens tweede leven is opgegaan aan het terugvechten op wat de ondood blijft proberen te grijpen. Of hij nu bovenlaner of support is, hij neemt de positie in die het gevecht het hardst nodig heeft om af te schermen. Het terugbrengen van de Shadow Isles tot iets dat lijkt op hun vroegere pracht is zijn echte doel; voorlopig vullen het opnemen tegen monsters zoals Hecarim het grootste deel van zijn dagen.

Maokai probeert niets hiervan voor te stellen als rustig. Hij beoordeelt zijn voortgang niet aan de hand van periodes van stilte, maar aan hoeveel van de greep van de Black Mist elke strijd overleeft, één verwrongen wortel per keer. Het werk is traag en slopend, en hij heeft dat tempo geaccepteerd. Andere Shadow Isles zwervers zoals Gwen kwam uit dezelfde catastrofe voort in nog vreemdere vormen, toch delen weinigen Maokai's exacte mengeling van verdriet en onbuigzame plicht.