Lulu

Lulu wacht nooit op iemands goedkeuring voordat ze de regels van de wereld buigt. Deze yordle-magiër beschouwt de randen van de fysieke werkelijkheid als losse suggesties en hervormt ze tot dromerige vormen met hulp van Pix, haar feeënmetgezel, die haar overal volgt. De meeste mensen zouden bang zijn voor magie die aan niemand verantwoording aflegt, maar Lulu ziet een kans die anderen over het hoofd zien. Ze doet zelden moeite zich te verantwoorden tegenover wie haar redenering toch niet zou begrijpen.

Haar overtuiging dat betovering meer helpt dan schaadt, komt in elk gevecht naar voren. Haar passieve, Pix, Faerie Companion, lanceert telkens zijn eigen doelzoekende projectielen wanneer Lulu aanvallen, hoewel scherpziende tegenstanders ze uit de lucht kunnen slaan. Glitterlance laat Pix en Lulu vuurt gepaarde projectielen af die alles vertragen wat ze raken. Grilligheid werkt net zo goed als versterking voor een bondgenoot of als transformatie die een vijand verandert in een ongevaarlijk, enorm beestje dat niet kan aanvallen of spreuken kan casten. Met Help, Pix! laat ze haar metgezel wegschieten om een bondgenoot te beschermen of namens haar een vijand te plagen. Haar ultimate, Wild Growth, maakt een bondgenoot even enorm, slingert nabije vijanden de lucht in en schenkt onderweg een golf bonusgezondheid.

Lulu beschouwt Bandle City als haar thuis, een geestenrijk dat toch al zonder veel zorg om wat iemand verwacht de sterfelijke wereld in en uit drijft. Dat past bij een magiër die op dezelfde manier met de werkelijkheid speelt. Even thuis in de middenbaan, draagt ze diezelfde minachting voor vaste regels mee in haar supportrol, waarbij ze het podium deelt met medeyordles zoals Teemo en Tristana, die elk Bandle City’s grilligheid naar heel andere doelen. Mana drijft het allemaal aan, maar wat Lulu’s pogingen lijkt haar verbeelding te zijn in plaats van haar middelen.