Gnar

Gnar is eigenlijk twee champions in één top-lane-slot. Zijn passive, Rage Gene, laadt Rage op tijdens gevechten; zodra die piekt, verandert zijn volgende ability hem in Mega Gnar, ruilt hij behendigheid in voor pure omvang en een compleet andere spreukenkit. Die transformatielus jongleren, terwijl je de vijand laat raden wanneer je Rage-balk klaar is, is wat hem een moeilijkheidsgraad van 8 van de 10 oplevert, ook al is zijn basisplan simpel te begrijpen.

Als Mini Gnar, speelt hij als een ranged poke-champion. Boomerang Throw doet pijn aan en vertraagt vijanden en geeft zijn cooldown terug als hij hem vangt, Hyper bouwt bonus damage en movement speed op met elke aanval en spreuk, en Hop laat hem over de hoofden van units springen om te ontsnappen of afstand te dichten. Deze vorm kan melee-vijanden het hele spel op de terugtocht houden en wint lange lane-uitwisselingen waarop veel fighters geen echt antwoord hebben.

Mega Gnar draait de rollen om. Boulder Toss wordt een projectiel dat vijanden ter plekke stopt, Wallop slaat op de grond om te stunnen, Crunch maakt van zijn sprong een area-of-effect slam, en GNAR! lanceert alles in de buurt in een richting naar keuze; vijanden die tegen muren worden geslingerd worden gestund en lopen extra schade op. Transformeren op de juiste plek bij terrein kan meerdere carries tegelijk vastpinnen en in zijn eentje een teamfight doen kantelen.

Wie zou hem moeten spelen

Gnar past bij spelers die liever resources beheren en timing-windows lezen dan vaste combo's uit het hoofd te leren: geduldig kiten in Mini-vorm, en dan gevechten bouwen rond het moment dat Mega beschikbaar komt. Zijn grootste nadeel komt uit datzelfde mechanisme. Als Rage op het verkeerde moment opdroogt, of Mega activeert terwijl er geen gevecht gaande is, blijft hij vastzitten in de verkeerde vorm.