Bilgewater

De controle over deze haven wisselt sneller van handen dan de meeste bewoners kunnen bijbenen, en wie hem deze maand bezit, heeft hem vrijwel nooit verkregen via iets wat op een stemming lijkt. Geld en reputatie worden gewonnen of verloren met het keren van één enkel getij, en in deze haven telt durf veel meer dan welke aanspraak op rechtmatig gezag ook.

Gangplank, de Zoutwaterplaag, was ooit de onbetwiste meester van de kades en gedraagt zich nog steeds alsof zijn heerschappij slechts onderbroken is en niet voorbij. Miss Fortune, de Premiejager, heeft later zelf een versie van diezelfde macht veroverd en runt de onderwereld met veel minder geduld voor mannen zoals hij. Twisted Fate, de Kaartmeester, heeft helemaal geen behoefte aan grondgebied en beschouwt elke kaarttafel in de haven als zijn eigen klein koninkrijk.

Afgezien van de strijd om wie de haven formeel bestuurt, wemelt de haven van mensen die alleen gehoorzamen aan hun eigen redenen om te blijven:

• Graves, de Vogelvrije, neemt het werk dat het best betaalt en overleeft meestal de werkgevers die hem hebben ingehuurd
• Pyke, de Bloodharbor Ripper, besluipt juist de zeelieden die hem ooit achterlieten om te sterven
• Illaoi, de Krakenpriesteres, wijdt zich aan een godheid waar de rest van de haven liever niet bij stilstaat
• Fizz en Nami beiden beschouwen de wateren van de haven als thuis in plaats van als gevaar, iets wat bijna niemand anders hier kan beweren

Zelfs de monsters van de haven hebben hun bekende gezichten. Nautilus, Titaan van de Diepten, achtervolgt iedereen die hem onrecht heeft aangedaan met dezelfde onhaastige vasthoudendheid die hij heeft getoond sinds het verraad dat hem naar de bodem van de baai stuurde. Tahm Kench en Nilah beiden dwalen door de haven als wezens dichter bij de legende dan bij gewone mensen: de een biedt een deal aan die geen zeeman zou moeten accepteren, de ander een zwaard dat meer van de strijd lijkt te genieten dan van de overwinning. Nautilus wraak is tenminste gemakkelijk te begrijpen. Tahm Kench legt zijn voorwaarden nooit uit voordat de deal al bindend is, en Nilah haalt uit elk gevecht wat het gevecht bereid is te geven.

Hier verwacht niemand eerlijke behandeling, alleen wat het volgende getij brengt, en de haven is er al lang geleden mee gestopt dat te doen alsof het anders is. Elke reputatie die in deze haven wordt verdiend is tijdelijk en houdt alleen stand tot de volgende storm, de volgende rivaliserende kapitein, of de volgende vreemdeling die alles op één hand kaarten durft in te zetten.