Qiyana

Ver onderaan de opvolgingslijn staan heeft Qiyana om zich te gedragen alsof de troon al van haar is.

Ixaocan, de jungle-stad in het hart van Ixtal, is een junglenatie die zich verbergt voor de rest van Runeterra en perfectioneert elementaire magie in het geheim. De troon gaat niet zomaar naar iemand. Om de hoge zetel van de Yun Tal op te eisen, moet iemand elke verwant overleven die dichter bij de voorkant van de rij staat, en Qiyana werd ver achter hen geboren. Haar ambitie is daardoor niet vervaagd. Ze ziet elke barrière tussen haar en macht als iets om weg te ruimen, nooit iets om over te onderhandelen, en haar greep op elementaire magie geeft haar de middelen daartoe.

Op de mid lane, Qiyana vecht als een assassin, en kanaliseert mana in een kit die afhangt van het accuraat lezen van het terrein van het slagveld. Haar stijl weerspiegelt haar persoonlijkheid net zo goed als haar gevecht. Terrashape voert haar vooruit naar positie en bedekt haar wapen met welk element ze ook uit de grond in de buurt trekt, wat elke aanval en vaardigheid die ze gebruikt versterkt tot de betovering afloopt. Elemental Wrath past zijn bonuseffect aan dat element aan terwijl haar wapen toeslaat. Audacity lanceert haar op een vijand om directe schade te doen, en sluit elke opening waarlangs een doelwit zou kunnen ontsnappen. Haar ultimate, Supreme Display of Talent, laat een schokgolf los die elk element dat ze al heeft geplant tot ontploffing brengt, en verdooft en beschadigt alle vijanden in de buurt. Haar passive, Royal Privilege, voegt bonusschade toe aan de eerste treffer op elk doelwit, een kleine mechanische weerspiegeling van iemand die vindt dat ze meer verdient dan haar plek in de geboorteorde. Ze beschouwt zichzelf als Ixaocan’s beste elementalist, en volgens haar eigen logica zou dat haar een rijk moeten opleveren in plaats van één stad. Of Ixtal die mening deelt is een heel andere kwestie.