Malphite

Malphite werd niet zozeer geboren als wel afgesplitst. Hij begon als een dienaar-scherf van de Monolith, een buitenaardse obelisk, belast met het storten van zijn enorme elementaire kracht in het intact houden van dat grotere wezen, zo lang als hij kon. Hij faalde in die ene taak, en die mislukking nam alles weg wat hij had gekend. Als tank die zowel de top lane als het midden van de jungle kan vasthouden, benadert hij elk gevecht zoals hij ooit zijn oude plicht benaderde: als iets om door te komen, niet iets om van te genieten.

Toen de Monolith eindelijk werd vernietigd, Malphite was het enige fragment dat nog overeind stond. Het was een einde dat hij nooit had voorzien en waar hij nog steeds niet volledig mee in het reine is gekomen. Hij blijft achter met een geraamte van levende steen en een doel dat niets meer heeft om te beschermen. Runeterra’s bewoners lijken hem zacht en voortdurend veranderend op manieren waarop zijn obelisk dat nooit was, en een groot deel van zijn bestaan gaat op aan het dragen van die kloof terwijl hij probeert te bedenken wat een scherf zonder geheel om bij te horen nu eigenlijk zou moeten doen.

Zijn gevechtsstijl voelt aan als een poging orde te brengen in een wereld die zich ertegen blijft verzetten. Grondslag straft iedereen die te dichtbij staat door een schokgolf uit te zenden, waarvan de sterkte afhangt van zijn eigen pantser. Seismische scherf trekt vijanden naar zich toe die proberen weg te lopen, en Donderslag verandert een reeks van zijn basisaanvallen in rollende naschokken. Onstopbare kracht, zijn ultimate, slingert hem lijfelijk de menigte in: bot, beslist en zo ver van geduldige onderhandelingen verwijderd als een wezen van steen maar kan zijn. Toch heeft hij in de jungle van Ixtaleen vreemd soort kameraadschap gevonden, waar hij jagers ontmoet zoals Rengar en Nidalee, die elk de eenzaamheid vanuit een heel ander perspectief kennen. Andere zwervers van dezelfde jungle, Qiyana onder hen, beschouwen Ixtal’s eenzaamheid als hun eigen territorium; Malphite beschouwt het nog steeds simpelweg als de plek waar hij toevallig terechtkwam.