Jarvan IV

Opgegroeid als een Lightshield laat Prins Jarvan IV weinig echte keuzes. Hij heeft zijn leven besteed aan het verzoenen van wat Demacia eist van zijn erfgenaam met wat hij echt wil, namelijk tussen zijn soldaten op het veld staan in plaats van een oorlog vanaf de veiligheid van de muren te observeren. Hij is opgeleid om de idealen te belichamen die zijn thuisland dierbaar zijn, en dat lukt hem meestal, al is de spanning zichtbaar in hoe haastig hij beslissingen neemt in de strijd.

Twee banden bepalen hoe hij die last draagt:

• Zijn strijdmakker Garen, die naast hem staat als gelijke en niet als ondergeschikte.
• Zijn door een eed gebonden beschermer Shyvana, die verplicht is hem te bewaken, ook wanneer hij liever iemand anders zou beschermen.

Zijn combat kit weerspiegelt dezelfde drang om van voren te leiden. Martial Cadence beloont de eerste slag die hij op een doelwit landt, wat hem aanzet tot initiëren in plaats van achterblijven. Dragon Strike werkt zowel als terugtocht als gap-closer: het kan hem naar zijn geplante Demacian Standard trekken, of vijanden onderweg de lucht in slaan. Golden Aegis put uit de erfenis van Demacia’s vroegere koningen om hem te beschermen en wie op hem afkomt te vertragen, en zijn banier geeft hem een passief voordeel in elk schermutseling. Zijn ultimate, Cataclysm, vat zijn karakter het best. Hij springt en verandert het slagveld in een gesloten arena rond één vijand, en houdt dat doelwit bij zich tot de uitkomst beslist is. Het is bot en direct, en dat past bij hem, want Jarvan’s kwaliteiten als toekomstige koning zijn het duidelijkst wanneer hij weigert ergens anders te zijn dan de frontlinie.

Jarvan is ontworpen om zowel klappen op te vangen als uit te delen, en houdt de topbaan vast terwijl hij op mana draait in plaats van op de hulpbron waar de meeste bruisers op vertrouwen. Het is een kleine ontwerpkeuze, maar die verbindt zijn koninklijke discipline met iets alledaags als het beheren van spellkosten. Het past bij een figuur wiens hele verhaal gaat over het tonen dat een geërfde kroon weinig betekent tenzij hij bereid is ervoor te bloeden, naast de soldaten die hij aanvoert.