Galio

Galio brengt het grootste deel van zijn tijd als standbeeld door. Hij houdt de wacht buiten de grenzen van Demacia, een colossus die vele generaties geleden werd gebouwd om het rijk te beschermen tegen vijandelijke toverkunst. Hij kan decennia lang bevroren en stil blijven. Alleen een golf vijandelijke magie nabij de muren brengt hem betrouwbaar weer tot leven.

Als hij ontwaakt, houdt hij zich niet in. Hij stort zich met iets als dankbaarheid in het gevecht, wetend dat een koninkrijk gebouwd op wet en eer zelden een van zijn oudste verdedigers in beweging ziet. Elke overwinning kost hem echter iets. De magie die hij vernietigt om Demacia is dezelfde kracht die hem bezielt, dus elke overwinning put de vonk uit die hem in beweging houdt. Uiteindelijk stuurt winnen hem terug naar zijn slaap.

In een gevecht wordt die paradox een kwestie van timing. Zijn passieve, Colossal Smash, laadt zijn basisaanvallen met bonus magische schade op vaste intervallen, dus geduld loont meer dan onophoudelijke druk. Winds of War vuurt twee windstoten af die elkaar ontmoeten en een tornado vormen, die raakt wie er tussenin gevangen zit. Shield of Durand laat hem zich schrap zetten en vervolgens uitbarsten in een taunt. Justice Punch trekt hem even terug voordat hij vooruit stoot en de eerste kampioen op zijn pad de lucht in slaat. Zijn ultieme, Hero's Entrance, markeert de locatie van een bondgenoot, geeft de nabije groep een schild en slaat een moment later op die plek neer. Als Tank en Mage op top en mid, Galio wacht meestal op het juiste gat in plaats van er zelf een te creëren, net als de steen waaruit hij is gemaakt.

Demacia zijn argwaan jegens magie is welbekend, zelfs onder zijn eigen kampioenen, van Garenbetoverde harnas tot Luxhaar gespannen band met haar eigen vaardigheden. Galio is het oudste antwoord van het rijk op die angst: smeed een wapen dat magie met magie beantwoordt en laat het rusten tot het koninkrijk het weer nodig heeft.