Weinig supports in League of Legends zijn net zo onorthodox als Bard. Zijn moeilijkheidsgraad van 9 heeft weinig te maken met mechanische uitvoering en alles met hoe volledig zijn kit conventionele laning negeert. Hij is in de eerste plaats een roaming support, met af en toe een experiment op de mid lane.
Traveler's Call stuurt bijna al zijn beweging over de kaart. Chimes verschijnen in de jungle, en elke die hij verzamelt versterkt zijn meeps, de kleine geesten die magische schade aan zijn auto-aanvallen toevoegen en uiteindelijk in een gebied barsten om vijanden te vertragen. Het resultaat is een constante push and pull: Bard de lane moet verlaten om te groeien, dus bekwame spelers zien elke chime-route als een kans om te roamen, een ward te plaatsen of een hinderlaag op te zetten, terwijl zwakkere spelers hun carry gewoon alleen laten.
Een gereedschapskist vol maptrucs
Cosmic Binding is zijn belangrijkste playmaking-tool, een projectiel dat de eerste vijand die het raakt vertraagt en verdooft als het hem tegen een muur of een andere vijand vastpint, dus terrein en positionering zijn enorm belangrijk. Caretaker's Shrine plaatst genezende pickups die sterker worden hoe langer ze blijven liggen, waardoor bondgenoten op peil blijven, zelfs wanneer Bard ligt elders. Magical Journey creëert een eenrichtingsportaal door het terrein dat beide teams kunnen gebruiken, wat ontsnappingen, flanken en af en toe een catastrofale fout mogelijk maakt.
Tempered Fate is uniek in het spel: het bevriest alles binnen zijn gebied, inclusief champions, minions, monsters en zelfs turrets. In bekwame handen isoleert het doelwitten, onderbreekt het channels of geeft het een dive de tijd die het nodig heeft; onzorgvuldig gebruikt kan het het vijandelijke team het gevecht cadeau doen. Bard past bij inventieve spelers die kaartdruk en improvisatie boven strikte lane-discipline verkiezen.